umudun avucumdan kaçışı kuyruklu yıldızları andırıyor kum taneleri gibi yavaşça süzülen parlak damlalar ışık kırılmalarında gökkuşakları yaratıyor gözlerimizin ardında
Fakat geri dönüşü de -olacak umudun- Yine kuyruklu yıldızlar gibi Onca ızdırap dolu yıldan sonra Yörüngesini takip edip Avucunda başladığı yolculuğunu yine orada bitirecek... O minik ellerinden kaçıp gitmesine İzin yok bu sefer Bu sefer ben varım çünkü Beraberce tutacağız Ve salmayacağız bir daha Asla...